در فوتبالی که پول و شهرت حرف اول و شایدم آخر آن را می زند، تعصب و غیرت کمتر مزاحم اوقات شریف بازیکنان می شود،در فوتبالی که دست دلالان و سودجویان بیشتر از دل دلسوزان است و ... باید با ذره بین دنبال اتفاقات خوب باشی ودهانت باز بشود و حسرت بخوری.
خداحافظی بازیکنان متعصب میلان از این تیم بسیار ناراحت کننده بود البته هر چند منطق فوتبالی این را می گوید که بازیکنان با سن بالا و نزدیک به سن بازنشستگی جایی در سیستم سرعتی و جدید فوتبال دنیا ندارند اما بحث این نیست...باور کنید بازیکنانی هستند که شاید از لحاظ فنی بسیار کم کیفیت باشند ولی با تعصب و مردانگی ،خود را نماد تعصب و غرور باشگاه کرده اند. گتوزونمی تواند هر فصل بیشتر از 2یا3 گل بزند،او نمی تواند بازیساز خوبی باشد،اما متعصبانه تکل می زند و متعصبانه می دود،ابرویش شکافته می شود و موقع اشتباهات حرص می خورد،اینزاگی نمی تواند سرعت پاتو،تکنیک کاسانو و یا قدرت و دقت ابراهیموویچ را داشته باشد اما تمام روزگار خود را متعصبانه در رسونری می گذراند و با دست و صورت و کتف و شکم هم گل می زند.شاید نستا مدام مصدوم باشد اما عاشقانه متعصب میلان است و شایدپایان هر فصل بهترین پیشنهاد ها را داشته باشند اما آنها تعصب جلوی چشمشان ظاهر می شود نه تیام ! آنها تمرین را به خاطر چندرغاز پول فوتبالی! تعطیل نمی کنند،آنها حوصله بازی کردن دارند اگر تیمشان باز هم در جایگاه خوبی نباشد تیم را تنها نمی گذارند و بی خیال همراهی تیم نمی شوند،آنها می خواهند بازی کنند،سربدهند،حرص بخورند وبا دست، محکم به زمین بکوبند.وقتی هم آنها را نخواهند و یا وقتی  خود حس کنند نیازی به آنها نیست احترام می گذراند،آنها احترام را بلدند و می روند،با چشمانی تر و پاهایی سست.دوست ندارند مزاحمتی برای تیم ایجاد شود چون هدفشا سربلندی تیمشان است نه جیب خود.
دوست دارم به تصاویر آخرین بازی میلان در سری آ نگاهی بندازید،خودتان می ببینید که چه خواهید دید! مراسم باشکوه اسطوره های میلان، زمانی که میلان و اسطوره هایش می گریند، گتوزو، اینزاگی، نستا، سیدورف، زامبروتاو.... کسانی که چندین سال با میلان به دنبال اتفاقات و فتح قله های پیروزی و سربلندی آن بودند،آن هم نه 1 سال و 2سال ، صحبت وچانه بر سر 13 سال است.بگذارید داستان خداحافظی افسانه های فوتبال ادامه پیدا کند تا روزی که همه ی آنها بروند و ما به باقیمانده ها بخندیم.

پی نوشت: خیلی ناراحتم از خداحاظیشون،نمی دونم شاید نگاهم متعصبانه باشه اما هرگز راضی به نبودنشون نمی شم.ویدئوی اختصاصی باشگاه میلان با موضوع Ac Milan Crying ،صحنه های اشک های قهرمانان روسونری رو آماده کردم،می تونید دانلود کنید.  

دانلود قسمت اول  |  دانلود قسمت دوم

مادر؛
اینک حریر بی منت محبت فرزندت را بپوش
و بنوش از شربت عشق بی ریایش
سهم تو از زن بودن این نام مقدس نیست
تو لایق دوست داشتنی
دوستت دارم،حتی اگرحقت را ادا نکرده باشند
در میان سیاهی ها و در میان خیانت ها
و چه سوزنده ترین روزیست
روز تو
روزی که نباید باشد
روز تو همه ی ایام است
روزسوزاندن زخم بی مهری هایم
روزی که بهانه ایست فقط برای یادآوری منِ بی انصاف
می شد عاطفه ها گفت،جملات گفت،شعرها گفت
در میدان کلیشه
اما چه فایده که قدرندان همین داشته هایم
حلالم کن،روزت مبارک

"سید محمود"
01:27 - 90/2/23

نوشتن خاطرات زندگیش، وسوسه ای برای فرار از رنج
به امید جالب تر نشان دادنش و چنگی به دل زدنش
روی کاغذ
و تا هنوزش هم گمان نمی کند که بازیگر اول خود اوست
منطق این است ولی باور ندارد...
کلیدوار آویزان زمان و گذر است
او از انتهای زندگی می ترسد
می گوید: چه فایده ای دارد؟
زمانی که دیگر راهی برای ادامه ندارد
و آن امید است
روایت کسی که بازیگر قصه های تکرار است،کسی که بیزارم از او
از زندگیش

"سید محمود"

در دوران مدرسه تصور می کردم که کار معلمان و اساتید از همه ما راحت تر است. چون ما باید یا مرتب مشق می نوشتیم یا درس می خواندیم. همیشه این سوال برایم بود که الان معلم ها چه کار می کنند؟حتماً مشغول تفریح هستند و ما باید شبانه روز درس بخوانیم. از آنجایی که مفتخر به نوکری پدر و مادری معلم هستم ،درک عمیق تری به موضوع کردم و نگاهی به رفتار مادر و پدر معلمم کردم،دیدم که قضیه طور دیگری است. مطالعه برای بروزرسانی اطلاعات و آمادگی برای تدریس،پاسخ به تماس تلفنی دانش آموزان مخصوصا پشت کنکوری ها و طراحی سوال امتحان با دقت هر چه تمام و... تدریس، فرایندی پیچیده تر از آن دارد که در گذشته تصورش را می کردیم.
حالا حرف آنهایی را که می گفتند تدریس هنر است را درک می کنم، هنری مبتنی بر دانش و تسلط بر موضوع. قطعا تدریس بدون مطالعه و تسلط بر موضوع درس غیر ممکن است،حتی هنر انتقال این دانسته ها هم داستان دیگری است که باید آموختن روش تدریس و تجربه و هنر کلاس داری را نیز به دانش و تسلط بر موضوع بیفزائیم. قطعاً تدریس بدون مطالعه امکان پذیر نیست.
این روز را به تمامی معلمان و مخصوصا پدر و مادر عزیزم تبریک می گویم. این بار نوبت من است که جمله آخربرگه های امتحانی که از زبان معلمانم بود را بگویم: موفق و پیروز باشید

این عکس‌ها را دوست دارم چون معنی داره. هیچ‌کس تو این چند روز نگفت حدود 95هزار نفر بودند كه از دقیقه یک شروع کردند به خانواده فرهاد مجیدی فحش دادن. اگر به این اعتقاد نداریم که باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس هستیم اقلا این 95هزار نفر مرد که بودن و ایشون که ایرانی بود. باید آبروش می‌رفت جلوی هم‌تیمی‌هاش؟ کسی خودشو جای فرهاد گذاشت؟ نشون دادن عدد چهار و پوشیدن پیراهن آبی برای 90 دقیقه فحش خوردن زیاد بود؟مجیدی بعد از بازی به یکی از نزدیکانش گفته بود که بیشتر از هر چیز نگاه هم تیمی هاش که بعضی هاشون فارسی رو به خوبی می فهمند براش خیلی آزار دهنده بود اما قطری ها تو آزادی جرات نکردند این موضوع را به روی فرهاد بیارن . بازی که تموم شد فرهاد تعداد زیادی از بچه های الغرافه را به ضیافت شامی تو درکه دعوت می کنه که دوستاش ازش سوالی پرسیدن که پاسخش از سوی فرهاد فقط یک جمله بود : فراموشش کنید ، آب و هوای اینجا ( درکه ) از این حرفها مهمتر است !
قطری ها ازش پرسیده بودند که مگه تو بازیکن تیم ملی ایران نبودی ؟  برای چه خونوادت رو مورد اهانت قرار می دادند.حتی در کلام قطری ها اعتراف تلخ تری هم وجود داشت : ما هر وقت به آزادی می آیم به شعارهای ایرانیها عادت داریم اما برایمون عجیبه که ایرانیها نسبت به هموطنان خودشون هم این گونه اند!

صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی برنخاست/ عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد؟